De strijd tussen de caves

Ieder wijngebied heeft zijn eigen coöperatie(s) waar wijnboeren samen wijn maken van hun druiven. Eén van de bekendste coöperaties van Frankrijk is de Cave de Tain, die internationaal wordt geroemd als één van Europa’s beste coöperatie door bekende wijntijdschriften en wijnschrijvers. Deze cave bevindt zich in Tain-l’Hermitage, een pittoresk dorp dat 15 kilometer ten noorden van Valence ligt en dat de bakermat van de fameuze Hermitage wijnen is. Zou het niet leuk zijn om een aantal wijnen van deze beroemde cave onder de loep te nemen, en hetzelfde te doen met wijn van onze “eigen” coöperatie, de Cave de Jaillance in Die? Welke van deze caves biedt wijnen met de beste prijs-kwaliteitsverhouding?

 

Tijdens de klusweek vorige maand zijn bij het avondeten steeds een tweetal wijnen op tafel gekomen die in meer of mindere mate bij de gerechten pasten. De klussers mochten vervolgens bepalen wat ze van de wijn vonden en of deze de prijs waard was die ervoor gevraagd werd. De prijzen die worden gehanteerd zijn de prijzen die gelden bij de caves zelf, wat vooral lucratief is voor de Cave de Tain wijnen die ter plekke een stuk voordeliger worden aangeboden dat elders. De Cave de Tain is trouwens maar 5 minuten rijden vanaf afslag 13 van de A7.

 

Het eerste gerecht was een rijkgevulde pasta bolognese. Hier werden twee wijnen van de Cave de Tain bij geschonken. De syrah wijn van Domaine des Gardes (2015, IGP Collines Rhodaniennes) was zacht, met een pepertje, en een lekkere doordrinker. Een wijn zonder diepgang die ook een beetje waterig overkwam. De proevers vonden de prijs van €5,65 voor deze wijn desondanks goed. De bio syrah van de AOP Crozes-Hermitage (2015) had duidelijk meer diepgang en body, met meer structuur en een langere afdronk. Het kruidige van de syrah druif kwam duidelijk terug, maar ook de tannines kwamen meer op de voorgrond, waardoor sommige proevers de wijn wat wrang vonden. De prijs van €11,50 vonden de proevers wat aan de hoge kant (maar desondanks niet slecht voor een Crozes van deze kwaliteit).

 

Het tweede gerecht bestond uit zalm met een saus van crème fraîche, dille, bieslook, knoflook en citroen, aardappelblokjes uit de oven, en een groene salade. Ook hier maakten twee Cave de Tain wijnen de maaltijd compleet. De marsanne wijn (2016, IGP Collines Rhodaniennes) had weinig geur en smaak, waardoor deze wat licht overkwam. Nietszeggend, zurig, en een beetje prikkelend waren andere oordelen van de proevers. Een echte droge slobberwijn die goed combineerde met de zalm. Ondanks de bescheiden prijs van €4,25 vonden de proevers dit aan de dure kant. De viognier wijn (2016, IGP Collines Rhodaniennes) kreeg meer handen op elkaar. De typische geparfumeerde viognier geur deed het goed, maar helaas bleef de smaak ook bij deze wijn wat achter. De proevers vonden de wijn wat dun, waterig, en de wijn viel na een slok snel weg. Geen verrassing dus dat de prijs van €6,85 niet werd waargemaakt.

 

Vervolgens stond een gegrilde kip op het menu met aardappels uit de oven, verse doperwten, en een tomaat/ui salade. Hier mocht de Cave de Jaillance het proberen met twee wijnen. De chardonnay wijn (2014, AOP Châtillon-en-Diois) had duidelijk houtopvoeding gehad, wat te merken was aan de wat overheersende geur van vanille en hars. Verder wel goed in balans qua structuur en afdronk. Ook een prima begeleider van het gerecht. De proevers schrokken dan ook niet van de prijs van €7. De licht gekoelde gamay bio wijn van wijnmaker Eric Vanoni van Domaine du Sourbier (2015, AOP Châtillon-en-Diois) was zacht, licht kruidig, lekker fruitig, en werd algemeen gezien als een mooie wijn die perfect samenging met het gerecht. De prijs van €5,95 vonden de proevers dan ook zeer goed en concurrerend, en meteen werden gegevens genoteerd om meer van dit vocht aan de schaffen. Deze wijn was de overall winnaar van deze battle (en tevens een wijn die wij in ons recente blog over de gamay druif al hadden aangeprezen)!

 

Als laatste een gebonden groentensoep met crème frache, stokbrood, kaasjes, en paté, compleet met de laatste twee Jaillance wijnen. De aligoté bio wijn van wijnmaker Renaud Chaix van Domaine de la Gouyarde (2015, AOP Châtillon-en-Diois) was zacht, fruitig, maar verder niet heel uitgesproken. Typisch aligoté dus (lees ook onze blog over deze druif eens terug), want deze druif staat bekend om zijn subtiele karakter die zorgt voor goede maar niet heel opvallende wijnen. De prijs van €6,95 was volgens de proevers goed. De licht gekoelde gamay bio wijn (2015, AOP Châtillon-en-Diois) was een echte bek fruit in geur en smaak, maar wel wat too much voor bij dit gerecht. Hier hoort eigenlijk een mooi stuk rood vlees bij, lekker van de barbecue op een mooie lente avond. Een wijn van Beaujolais cru niveau, met een bescheiden prijskaartje van €7. Zeker zo goed als de Domaine du Sourbier wijn, maar door het prijsverschil toch net op plaats 2.

 

Conclusie? Onze Cave de Jaillance kan zich prima meten met de beroemde Cave de Tain. De kwaliteit van de Châtillon-en-Diois wijnen gaat jaar op jaar vooruit, met als resultaat goede wijnen voor een eerlijke prijs. En uit het oordeel van de proevers blijkt duidelijk dat Jaillance de strijd om de beste prijs-kwaliteitsverhouding van de beoordeelde wijnen glansrijk gewonnen heeft. Onze tip: laat wat ruimte in de achterbak over als jullie volgende keer via Die weer naar huis rijden!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s